Folheto - Posse na Cátedra de Latrão

 


SANTA MISSA E POSSE DA CÁTEDRA DE LATRÃO,

POR SUA SANTIDADE, SILVESTRE

 Roma

XX.III.MMXXV

 



CANTO DE ENTRADA 

Tu Es Petrus

 

1. Reunido o povo, o sacerdote dirige-se ao presbitério com os ministros, durante o canto de entrada.

 

TU ES PETRUS, 

ET SUPER HANC PETRAM

ÆDIFICABO ECCLESIAM MEAM

 

ET PORTÆ INFERI NON PRÆVALEBUNT ADVERSUS EAM

ET TIBI DABO CLAVES REGNI CÆLORUM

 

TU ES PETRUS, 

ET SUPER HANC PETRAM

ÆDIFICABO ECCLESIAM MEAM



QUODCUMQUE LIGAVERIS SUPER TERRAM, 

ERIT LIGATUM ET IN CÆLIS

ET TIBI DABO CLAVES REGNI CÆLORUM



TU ES PETRUS, 

ET SUPER HANC PETRAM

ÆDIFICABO ECCLESIAM MEAM

 

SAUDAÇÃO

 

2. Terminado o canto de entrada, toda a assembleia, de pé, faz o sinal da cruz, enquanto o sacerdote diz:

Pres: In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti.

Ass: Amen.

O sacerdote, voltado para o povo e abrindo os braços, saúda-o com a seguinte fórmula:

Pres: Pax vobis.

Ass: Et cum spiritu tuo.

 

3. O sacerdote, diácono ou outro ministro devidamente preparado poderá, em breves palavras, introduzir os fiéis na missa do dia.

 

ATO PENITENCIAL

 

Segue-se o Ato Penitencial. O sacerdote convida os fiéis à penitência.

Pres: Fratres, agnoscamus peccata nostra, ut apti simus ad sacra mysteria celebranda.

Ass: Confiteor Deo omnipotenti et vobis, fratres, quia peccavi nimis cogitatione, verbo, opere et omissione: et, percutientes sibi pectus, dicunt: mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa. Ideo precor beatam Mariam semper Virginem, omnes Angelos et Sanctos, et vos, fratres, orare pro me ad Dominum Deum nostrum.

 

Pres: Misereatur nostri omnipotens Deus et, dimissis peccatis nostris, perducat nos ad vitam aeternam.

Ass: Amen.

 

4. Segue-se as invocações Senhor tende piedade de nós, caso já não tenham ocorrido no ato penitencial.

 

CANTO

Kyrie IV

KYRIE ELEISON

KYRIE ELEISON

CHRISTE ELEISON

CHRISTE ELEISON

KYRIE ELEISON

KYRIE ELEISON

POSSE NA CÁTEDRA DE LATRÃO

Noi Vogliam Dio

 

Após o Ato Penitencial e o Kyrie, o Santo Padre recebe a mitra. O vigário geral de Sua Santidade para a Diocese de Roma, de solidéu, diz:

Vigário: Beatissime Pater, Sancta Ecclesia quae Romae est hodie exsultat in gloria Domini et accipit suum episcopum, successorem Apostoli Petri, qui venit ut cathedram suam possideat. Hic est locus electus et benedictus, ex quo, fideliter per saecula, petra super quam Ecclesia fundatur omnes fratres confirmat in veritate fidei, caritati omnibus Ecclesiis praesidet et cum firmitate, omnes dirigit in viis sanctitatis. Sanctissimae Trinitati, surgit nostrum hymnus laudis, gratiarum actionis et nostrae supplicationis, ut, a confinio ad confinium terrae, sit unum tantum ovile sub uno Pastore. Sancte Pater, cum filiali devotione, nos profitentur obedientes et dociles suis doctrinis et directionibus.

O Santo Padre toma a férula e se assenta na cátedra.

É então saudado pelo Vigário Geral, seus auxiliares e demais clérigos que tem residência em Roma ou estão incardinados a Diocese de Roma.

Enquanto isso, canta-se.

NOI VOGLIAM DIO, VERGIN MARIA,
PORGI L’ORECCHIO AL NOSTRO DIR:
NOI T’INVOCHIAMO, O MADRE PIA,
DEI FIGLI TUOI COMPI IL DESIR!

DEH! BENEDICI, O MADRE, AL GRIDO DELLA FÈ:
NOI VOGLIAM DIO CHE È NOSTRO PADRE,
NOI VOGLIAM DIO CHE È NOSTRO RE!

NOI VOGLIAM DIO NELLE FAMIGLIE,
DEI NOSTRI CARI, IN MEZZO AL COR.
SIAN FORTI I FIGLI, CASTE LE FIGLIE;
TUTTI CI INFIAMMI DI DIO L'AMOR!

DEH! BENEDICI, O MADRE, AL GRIDO DELLA FÈ:
NOI VOGLIAM DIO CHE È NOSTRO PADRE,
NOI VOGLIAM DIO CHE È NOSTRO RE!

 

GLORIA

Gloria IV

 

GLORIA IN EXCELSIS DEO
ET IN TERRA PAX HOMINIBUS BONAE VOLUNTATIS

LAUDAMUS TE
BENEDICIMUS TE
ADORAMUS TE
GLORIFICAMUS TE
GRATIAS AGIMUS TIBI
PROPTER MAGNAM GLORIAM TUAM

DOMINE DEUS, REX CAELESTIS
DEUS PATER OMNIPOTENS
DOMINE FILI UNIGENITE JESU CHRISTE
DOMINE DEUS, AGNUS DEI, FILIUS PATRIS

QUI TOLLIS PECCATA MUNDI, MISERERE NOBIS
QUI TOLLIS PECCATA MUNDI, SUSCIPE DEPRECATIONEM NOSTRAM
QUI SEDES AD DEXTERAM PATRIS, MISERERE NOBIS

QUONIAM TU SOLUS SANCTUS
TU SOLUS DOMINUS
TU SOLUS ALTISSIMUS, JESU CHRISTE
CUM SANCTO SPIRITU, IN GLORIA DEI PATRIS

AMEN

 

ORAÇÃO COLETA

 

6. Terminado o hino, de mãos unidas, o sacerdote diz:

Pres: Oremus.
Então, o sacerdote abrindo os braços reza a oração:

Deus, innocéntiæ restitútor et amátor, dírige ad te tuórum corda servórum, ut, Spíritus tui fervóre concépto, et in fide inveniántur stábiles, et in ópere efficáces. Per Dóminum nostrum Iesum Chrístum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Ass: Amen.

 

PRIMEIRA LEITURA

 

7. O leitor dirige-se ao ambão para a primeira leitura, que todos ouvem sentados.

L: Leitura do Livro do Profeta Jeremias

Isto diz o Senhor: "Maldito o homem que confia no homem e faz consistir sua força na carne humana, enquanto o seu coração se afasta do Senhor; como os cardos no deserto, ele não vê chegar a floração, prefere vegetar na secura do ermo, em região salobra e desabitada. Bendito o homem que confia no Senhor, cuja esperança é o Senhor; é como a árvore plantada junto às águas, que estende as raízes em busca de umidade, por isso não teme a chegada do calor: sua folhagem mantém-se verde, não sofre míngua em tempo de seca e nunca deixa de dar frutos. Em tudo é enganador o coração, e isto é incurável; quem poderá conhecê-lo? Eu sou o Senhor, que perscruto o coração e provo os sentimentos, que dou a cada qual conforme o seu proceder e conforme o fruto de suas obras".

L: Verbum Domini.

Ass: Deo gratias.

SALMO RESPONSORIAL

 

8. O salmista ou o cantor recita o salmo, e o povo o estribilho.

 

— É feliz quem a Deus se confia!

— É feliz quem a Deus se confia!

— Feliz é todo aquele que não anda conforme os conselhos dos perversos; que não entra no caminho dos malvados, nem junto aos zombadores vai sentar-se; mas encontra seu prazer na lei de Deus e a medita, dia e noite, sem cessar. 

— Eis que ele é semelhante a uma árvore, que à beira da torrente está plantada; ela sempre dá seus frutos a seu tempo, e jamais as suas folhas vão murchar. Eis que tudo o que ele faz vai prosperar. 

— Mas bem outra é a sorte dos perversos. Ao contrário, são iguais à palha seca espalhada e dispersada pelo vento. Pois Deus vigia o caminho dos eleitos, mas a estrada dos malvados leva à morte. 

10. Segue-se o canto.


ACLAMAÇÃO AO EVANGELHO

Laus tibi 

LAUS TIBI CHRISTE, LAUS TIBI CHRISTE, REX ÆTERNÆ GLORIÆ.

EGO SUM PASTOR BONUS ET COGNOSCO MEAS, 

ET COGNOSCUNT ME MEAE, DICIT DOMINUS.


11. Enquanto isso, o sacerdote, se usar incenso, coloca-o no turíbulo. O diácono que vai proclamar o Evangelho, inclinando-se diante do sacerdote, pede a bênção em voz baixa:


Diác:
 Da mihi benedictionem tuam.

O sacerdote diz em voz baixa:


Pres: Dominus sit in corde tuo et in labiis tuis: ut digne valeam nuntiare Evangelium suum: in nomine Patris et Filii + et Spiritus Sancti.
Diác: Amen.

EVANGELHO

 

12. O diácono ou o sacerdote dirige-se ao ambão, acompanhado, se for oportuno, pelos ministros com o incenso e as velas, e diz:

 

Diác ou Sac: Dominus vobiscum.

Ass: Et cum spiritu tuo.

O diácono, ou o sacerdote, fazendo o sinal da cruz no livro e, depois, na fronte, na boca e no peito, diz:
Diác ou Sac: 
Proclamatio et Evangelii Iesu Christi, secundum Lucam.
Ass: Gloria tibi, Domine.

Então o diácono ou o sacerdote, se for oportuno, incensa o livro e proclama o Evangelho. 

Diác ou Sac: Naquele tempo, disse Jesus aos fariseus: "Havia um homem rico, que se vestia com roupas finas e elegantes e fazia festas esplêndidas todos os dias. Um pobre, chamado Lázaro, cheio de feridas, estava no chão à porta do rico. Ele queria matar a fome com as sobras que caíam da mesa do rico. E, além disso, vinham os cachorros lamber suas feridas. Quando o pobre morreu, os anjos levaram-no para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi enterrado. Na região dos mortos, no meio dos tormentos, o rico levantou os olhos e viu de longe a Abraão, com Lázaro ao seu lado. Então gritou: Pai Abraão, tem piedade de mim! Manda Lázaro molhar a ponta do dedo para me refrescar a língua, porque sofro muito nestas chamas. Mas Abraão respondeu: Filho, lembra-te que tu recebeste teus bens durante a vida e Lázaro, por sua vez, os males. Agora, porém, ele encontra aqui consolo e tu és atormentado. E, além disso, há um grande abismo entre nós: por mais que alguém desejasse, não poderia passar daqui para junto de vós, e nem os daí poderiam atravessar até nós. O rico insistiu: Pai, eu te suplico, manda Lázaro à casa do meu pai, porque eu tenho cinco irmãos. Manda preveni-los, para que não venham também eles para este lugar de tormento.  Mas Abraão respondeu: Eles têm Moisés e os Profetas, que os escutem! O rico insistiu: Não, Pai Abraão, mas se um dos mortos for até eles, certamente vão se converter. Mas Abraão lhe disse: Se não escutam a Moisés, nem aos Profetas, eles não acreditarão, mesmo que alguém ressuscite dos mortos".

13. Terminado o Evangelho, o diácono ou o sacerdote diz:

Diác ou Sac: Verbum Domini.

Ass: Laus tibi, Christe.

HOMILIA

 

14. Nos domingos e festas de preceito, faça-se a homilia, também recomendável nos outros dias.

 

OFERTÓRIO

Parce Domine 

17. Inicia-se o canto do ofertório, enquanto os ministros colocam no altar o corporal, o sanguinho , o cálice e o missal.

PARCE, DOMINE, PARCE POPULO TUO,
NE IN AETERNUM IRASCARIS NOBIS.

FLECTAMUS IRAM VINDECEM,
PLOREMUS ANTE JUDICEM;
CLAMEMUS ORE SUPPLICI,
DICAMUS OMNES CERNUI:

PARCE, DOMINE, PARCE POPULO TUO,
NE IN AETERNUM IRASCARIS NOBIS.

NOSTRIS MALIS OFFENDIMUS
TUAM DEUS CLEMENTIAM;
EFFUNDE NOBIS DESUPER
REMISSOR INDULGENTIAM.

PARCE, DOMINE, PARCE POPULO TUO,
NE IN AETERNUM IRASCARIS NOBIS.

DANS TEMPUS ACCEPTABILE,
DA LACRIMARUM RIVULIS
LAVARE CORDIS VICTIMAM,
QUAM LAETA ADURAT CARITAS.

PARCE, DOMINE, PARCE POPULO TUO,
NE IN AETERNUM IRASCARIS NOBIS.

AUDI, BENIGNE CONDITOR,
NOSTRAS PRECES CUM FLETIBUS
IN HOC SACRO JEJUNIO,
FUSAS QUADRAGENARIO.

PARCE, DOMINE, PARCE POPULO TUO,
NE IN AETERNUM IRASCARIS NOBIS.

SCRUTATOR ALME CORDIUM,
INFIRMA TU SCIS VIRIUM;
AD TE REVERSIS EXHIBE
REMISSIONIS GRATIAM.

PARCE, DOMINE, PARCE POPULO TUO,
NE IN AETERNUM IRASCARIS NOBIS.

 

23. Se for oportuno, incensa as oferendas e o altar. Depois, o diácono ou o ministro incensa o sacerdote e o povo.

24. O sacerdote, de pé, ao lado do altar, lava as mãos.

 

ORAÇÃO SOBRE AS OFERENDAS

 

25. No meio do altar e voltado para o povo, estendendo e unindo as mãos, o sacerdote diz:

Pres:  Orate, fratres: ut meum ac vestrum sacrificium acceptabile fiat apud Deum Patrem omnipotem.

Ass: Suscipiat Dominus sacrificium de manibus tuis ad laudem et gloriam nominis sui, ad utilitatem quoque nostram totius que Ecclesiae suae sanctae.

26. Em seguida, abrindo os braços, o sacerdote reza a oração sobre as oferendas.

Pres: Præsénti sacrifício, quǽsumus, Dómine, observántiam nostram sanctífica, ut, quod quadragesimális exercitátio profitétur extérius, intérius operétur efféctu. Per Christum Dóminum nostrum.

Ass: Amen.

PREFÁCIO DA QUARESMA I

De spiritali significatione Quadragesimae

(Sentido Espiritual da Quaresma)

Nas Missas do Tempo da Quaresma, principalmente nos domingos, exceto quando houver outro prefácio mais apropriado.

Começando a Oração Eucarística, o sacerdote abre os braços e diz ou canta:

Pres.: Dominus vobiscum.

Ass: Et cum spiritu tuo.

Erguendo as mãos, o sacerdote prossegue:

Pres.: Sursum corda.

Ass: Habemus ad Dominum.

O sacerdote, com os braços abertos, acrescenta:

Pres.: Gratias agamus Domino Deo nostro.

Ass: Dignum et iustum est.

O sacerdote, de braços abertos, reza ou canta o Prefácio.

Pres.: Vere dignum et iustum est, aequum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens aetérne Deus: per Christum Dóminum nostrum. Quia fidélibus tuis dignánter concédis quotánnis paschália sacraménta in gáudio purificátis méntibus exspectáre: ut, pietátis offícia et ópera caritátis propénsius exsequéntes, frequentatióne mysteriórum, quibus renáti sunt, ad grátiae filiórum plenitúdinem perducántur. Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus, cumque omni milítia caeléstis exércitus, hymnum glóriae tuae cánimus, sine fine dicéntes: 

 

SANTO

Sanctus IV

 

SANCTUS, SANCTUS, SANCTUS,
DOMINUS DEUS SABAOTH.
PLENI SUNT CAELI ET TERRA
GLORIA TUA.

HOSANNA IN EXCELSIS.

BENEDICTUS QUI VENIT
IN NOMINE DOMINI.

HOSANNA IN EXCELSIS.

 

ORAÇÃO EUCARÍSTICA III

O sacerdote, de braços abertos, diz:

Pres.: Vere Sanctus es, Domine, et merito te laudat omnis a te condita creatura, quia per Filium tuum, Dominum nostrum Iesum Christum, Spiritus Sancti operante virtute, vivificas et sanctificas universa, et populum tibi congregare non desinis, ut a solis ortu usque ad occasum oblatio munda offeratur nomini tuo.

Une as mãos e, estendendo-as sobre as oferendas, diz:

Pres.: Supplices ergo te, Domine, deprecamur, ut hæc munera, quæ tibi sacranda detulimus, eodem Spiritu sanctificare digneris,

une as mãos e traça o sinal da cruz sobre o pão e o cálice ao mesmo tempo, dizendo:

ut Corpus et Sanguis fiant Filii tui Domini nostri Iesu Christi,

une as mãos

cuius mandato hæc mysteria celebramus.


O relato da instituição da Eucaristia seja proferido de modo claro e audível, como requer a sua natureza.

Pres.: Ipse enim in qua nocte tradebatur

toma o pão, mantendo-o um pouco elevado sobre o altar, e prossegue:

accepit panem et tibi gratias agens benedixit, fregit, deditque discipulis suis, dicens:

inclina-se levemente

ACCÍPITE ET MANDUCÁTE EX HOC OMNES: HOC EST ENIM CORPUS MEUM, QUOD PRO VOBIS TRADÉTUR.

Mostra ao povo a hóstia consagrada, coloca-a na patena e genuflete em adoração.


Então prossegue:

Pres.: Simili modo, postquam cenatum est,

toma o cálice nas mãos, mantendo-o um pouco elevado sobre o altar, e prossegue:

accipiens calicem, et tibi gratias agens benedixit, deditque discipulis suis, dicens:

inclina-se levemente

ACCÍPITE ET BÍBITE EX EO OMNES: HIC EST ENIM CALIX SÁNGUINIS MEI NOVI ET AETÉRNI TESTAMÉNTI, QUI PRO VOBIS ET PRO MULTIS EFFUNDÉTUR IN REMISSIÓN E M PECCATÓRUM. HOC FÁCITE IN MEAM COMMEMORATIÓNEM.

Mostra o cálice ao povo, colocando-o sobre o corporal e genuflete em adoração.


Em seguida, diz:

Pres.: Mysterium fidei.

A assembleia aclama:

Ass: Salvator mundi, salva nos, qui per crucem et resurrectionem tuam liberasti nos.


O sacerdote, de braços abertos, diz:

Pres.: Memores igitur, Domine, eiusdem Filii tui salutiferæ passionis necnon mirabilis resurrectionis et ascensionis in cælum, sed et præstolantes alterum eius adventum, offerimus tibi, gratias referentes, hoc sacrificium vivum et sanctum. Respice, quǽsumus, in oblationem Ecclesiæ tuæ et, agnoscens Hostiam, cuius voluisti immolatione placari, concede, ut qui Corpore et Sanguine Filii tui reficimur, Spiritu eius Sancto repleti, unum corpus et unus spiritus inveniamur in Christo.


1C: Ipse nos tibi perficiat munus æternum, ut cum electis tuis hereditatem consequi valeamus, in primis cum beatissima Virgine, Dei Genetrice, Maria, cum beatis Apostolis tuis et gloriosis Martýribus et omnibus Sanctis, quorum intercessione perpetuo apud te confidimus adiuvari.


2C: Hæc Hostia nostræ reconciliationis proficiat, quaesumus, Domine, ad totius mundi pacem atque salutem. Ecclesiam tuam, peregrinantem in terra, in fide et caritate firmare digneris cum famulo tuo Papa nostro Silvester cum episcopali ordine et universo clero et omni populo acquisitionis tuæ.

2C: Votis huius familiæ, quam tibi astare voluisti, adesto propitius. Omnes filios tuos ubique dispersos tibi, clemens Pater, miseratus coniunge.


3C: Fratres nostros defunctos et omnes qui, tibi placentes, ex hoc sǽculo transierunt, in regnum tuum benignus admitte, ubi fore speramus, ut simul gloria tua perenniter satiemur,

une as mãos

per Christum Dominum nostrum, per quem mundo bona cuncta largiris.


38. Ergue o cálice e a patena com a hóstia, dizendo:
Pres: 
PER IPSUM,
ET CUM IPSO,
ET IN IPSO,
EST TIBI DEO PATRI OMNIPOTENTI,
IN UNITATE SPIRITUS SANCTI,
OMNIS HONOR ET GLORIA
PER OMNIA SAECULA SAECULORUM.
Ass: AMEN! AMEN!

 

RITO DA COMUNHÃO

 

125. Tendo colocado o cálice e a patena sobre o altar, o sacerdote diz unindo as mãos:

Pres: Praeceptis salutaribus moniti, et divina institutione formati, audemus dicere.

O sacerdote abre os braços e prossegue com o povo:

Ass: Pater noster, qui es in caelis: sanctificetur nomen tuum; adveniat regnum tuum; fiat voluntas tua, sicut in caelo, et in terra. Panem nostrum cotidianum da nobis hodie; et dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris: et ne nos inducas in tentationem; sed libera nos a malo.

126. O sacerdote prossegue sozinho, de braços abertos:

Pres: Libera nos, quaesumus, Domine, ab omnibus malis, da propitius pacem in diebus nostris, ut, ope misericordiae tuae adiuti, et a peccato simus semper liberi et ab omni perturbatione securi: exspectantes beatam spem et adventum Salvatoris nostri Iesu Christi.

O sacerdote une as mãos. O povo conclui a oração aclamando:

Ass: Quia tuum est regnum, et potestas, et gloria in saecula.

127. O sacerdote, de braços abertos, diz em voz alta:

Pres: Domine Iesu Christe, qui dixisti Apostolis tuis: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis: ne respicias peccata nostra, sed fidem Ecclesiae tuae; eamque secundum voluntatem tuam paceficare et coadunare digneris.

O povo responde:

Ass: Amen.

128. O sacerdote, estendendo e unindo as mãos, acrescenta:

Pres: Pax Domini sit semper vobiscum.

O povo responde:

Ass: Et cum spiritu tuo.

 

FRAÇÃO DO PÃO

 

130. Em seguida, o sacerdote parte o pão consagrado sobre a patena e coloca um pedaço no cálice, rezando em silêncio.

131. Enquanto isso, canta-se.

 

Agnus Dei IV

AGNUS DEI, QUI TOLLIS PECCATA MUNDI,
MISERERE NOBIS.

AGNUS DEI, QUI TOLLIS PECCATA MUNDI,
MISERERE NOBIS.

AGNUS DEI, QUI TOLLIS PECCATA MUNDI,
DONA NOBIS PACEM.

132. O sacerdote, de mãos unidas, reza em silêncio.

133. O sacerdote faz genuflexão, toma a hóstia, elevando-a sobre a patena, diz em voz alta, voltado para o povo:

Pres: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi. Beati qui ad cenam Agni vocati sunt.

E acrescenta, com o povo, uma só vez:

Ass: Domine, non sum dignus ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanabitur anima me.

 

COMUNHÃO

Panis Angelicus

 

134. O sacerdote, voltado para o altar, reza em silêncio:

Corpus Christi custodiat me in vitam aeternam.

Comunga o Corpo de Cristo.

Depois, segura o cálice e reza em silêncio:

Ab Sanguis Christi custodiat me in vitam aeternam.

Comunga o Sangue de Cristo.

135. Toma a patena ou o cibório e, mostrando a hóstia um pouco elevada aos que vão comungar e diz a cada um:

Corpus Christi.

O que vai comungar responde:

Amen.

O diácono, ao distribuir a sagrada comunhão, procede do mesmo modo.

136. Se houver comunhão sob as duas espécies, observe-se o rito prescrito.

 

137. Enquanto o sacerdote comunga do Corpo de Cristo, inicia-se o canto da comunhão.

 

PANIS ANGELICUS

FIT PANIS HOMINUM;

DAT PANIS CŒLICUS

FIGURIS TERMINUM.


O RES MIRABILIS!

MANDUCAT DOMINUM

PAUPER, SERVUS, ET HUMILIS.

 

TE TRINA DEITAS

UNAQUE POSCIMUS:

SIC NOS TUÆ VIÆ

DUCES AD LUCEM.

AMEN.


138. Terminada a comunhão, o sacerdote, o diácono ou acólito purifica a patena e o cálice.

 

139. O sacerdote pode voltar a cadeira. É aconselhável guardar um momento de silêncio ou recitar algum salmo ou canto de louvor.

 

 

ORAÇÃO PÓS COMUNHÃO

 

140. De pé, junto à cadeira ou ao altar, o sacerdote diz:

Pres: Oremus.

E todos, com o sacerdote, rezam algum tempo de silêncio, se ainda não o fizeram. Em seguida o sacerdote abrindo os braços diz a oração ''Depois da comunhão''.

Hæc in nobis sacrifícia, Deus, et actióne permáneant, et operatióne firméntur. Per Christum Dóminum nostrum.

Ass: Amen.

 

RITOS FINAIS

 

141. Se necessário, façam-se breves comunicações ao povo.

 

142. Segue-se o rito de despedida. O sacerdote, abrindo os braços, saúda o povo:

Pres: Dominus vobiscum.
O povo responde.
Ass: 
Et cum spiritu tuo.

 

O sacerdote abençoa o povo, dizendo:
Pres: 
Benedictio Dei omnipotentis, Patris +, et Filii, + et Spiritus Sancti.

Ass: Amen.

143. 
Depois, o diácono ou o próprio sacerdote diz ao povo, unindo as mãos:
Diac ou Pres: 
Ite missa est.
O povo responde:
Ass: 
Deo gratias.

144. 
Então o sacerdote beija o altar em sinal de veneração, como no início. Feita a devida reverência, retira-se com os ministros.

 

ANTÍFONA MARIANA

Salve Regina



SALVE, REGINA, MATER MISERICORDIAE,

VITA, DULCEDO, ET SPES NOSTRA, SALVE.

AD TE CLAMAMUS, EXSULES FILII HEVAE,

AD TE SUSPIRAMUS, GEMENTES ET FLENTES

IN HAC LACRIMARUM VALLE.

EIA, ERGO, ADVOCATA NOSTRA, ILLOS TUOS

MISERICORDES OCULOS AD NOS CONVERTE;

ET JESUM, BENEDICTUM FRUCTUM VENTRIS TUI,

NOBIS POST HOC EXILIUM OSTENDE

O CLEMENS, O PIA, O DULCIS VIRGO MARIA.